Encyklopedia objawów chorób - alfabetyczny spis
 
 

Diagnostyka i leczenie choroby niedokrwiennej serca

 

20 lutego 2013

|

Kategoria: Zdrowie

 
Diagnostyka i leczenie choroby niedokrwiennej serca

Autor: Vera Kratochvil

Źródło: publicdomainpictures.net

Choroba niedokrwienna serca, zwana także chorobą wieńcową, jest jedną spośród chorób układu sercowo-naczyniowego, obecnie stanowi istotny problem, ponieważ jest jedną z głównych przyczyn zgonów mężczyzn i kobiet w Polsce, a także w innym krajach uprzemysłowionych.
Choroba wieńcowa polega na zachwianiu równowagi pomiędzy zapotrzebowaniem mięśnia sercowego na tlen oraz składniki odżywcze a możliwościami ich dostarczenia, najczęściej w wyniku rozwoju zmian miażdżycowych. W efekcie serce nie pracuje prawidłowo, a aktywność fizyczna chorego jest znamiennie ograniczona.

Diagnostyka choroby niedokrwiennej serca

Typowym objawem choroby wieńcowej jest silny ból w środkowej części klatki piersiowej, tak zwany ból zamostkowy. Ból może promieniować do szyi, żuchwy, karku oraz uszu. Częstym kierunkiem promieniowania bólu jest lewa strona ciała. Ponieważ uczucie bólu jest głównym objawem chorobowym, podstawą do rozpoznania choroby niedokrwiennej serca jest wnikliwa analiza takiego bólu na podstawie szczegółowego wywiadu chorobowego z pacjentem.

Bóle w klatce piersiowej mogą również występować prze wielu innych chorobach, dlatego ważne jest prawidłowe rozróżnienie jego przyczyny. Dodatkowo, przy chorobie wieńcowej, mogą występować takie objawy jak duszność, uczucie dławienia w gardle, zaburzenie pracy serca, osłabienie, nadmierna potliwość. Diagnostyka choroby wieńcowej polega na dokładnej obserwacji lekarza  wszystkich objawów chorobowych pacjenta. Do fundamentalnych badań lekarskich należy badanie elektrokardiograficzne (EKG).

W części przypadków elektrokardiogram spoczynkowy w zupełności wystarczy do umożliwienia rozpoznania choroby wieńcowej. Aczkolwiek pomocnym może się okazać również elektrokardiogram wysiłkowy, wykonany w trakcie standardowego wysiłku fizycznego. Do tego celu wykorzystuje się specjalnie urządzenia, takie jak ergometr rowerowy czy bieżnia mechaniczna. W diagnostyce choroby niedokrwiennej serca zastosowanie znajduje również koronarografia CT. Są to badania kontrastowe tętnic wieńcowych wykonywane z pomocą wprowadzonego do tętnic kontrastu (odpowiedni środek cieniujący).

Po wykonaniu tego badania podejmuje się decyzje o sposobie leczenia pacjenta. Podczas koronarografii często wykonuje się również wentrykulografię, badanie to ma szczególne znaczenie przy ustalaniu wskazań do leczenie operacyjnego. Do innych badań nieinwazyjnych lub mało inwazyjnych należy tomografia komputerowa. Pozwala na wykrywanie wczesnych zmian miażdżycowych u pacjenta, również stanowi dobre źródło informacje o zmianach chorobowych lub ich braku u chorego na wieńcówkę. Ostatnio wprowadzonym, do diagnostyki choroby niedokrwiennej serca, badaniem obrazowym jest rezonans magnetyczny (MRI), aczkolwiek badanie MRI ma jednak mniejsze zastosowanie niż popularna w praktyce klinicznej koronarografia CT.

Leczenie choroby wieńcowej serca

W leczeniu choroby niedokrwiennej serca najczęściej wykorzystywane jest leczenie farmakologiczne. Podawane są środki takie jak nitrogliceryna i sorbonit. Są to leki podawane podjęzykowo, dzięki temu działają szybko i skutecznie łagodzą silne bóle wieńcowe. Podawane są również leki o zbliżonych właściwościach, przykładowo Cordonit, Sustonit lub Sorbonit prolonatum, ale są przeznaczone do leczenia długotrwałego. W leczeniu choroby wieńcowej stosuje się tez grupę leków blokujących beta-receptory układu nerwowego współczulnego. Leki te zwalniają czynność serca, tym samym zmniejszają jego pracę i zmniejszają zapotrzebowanie na tlen i składniki energetyczne. Kolejną grupą środków farmakologicznych jest leki regulujące przemianę wapnia w organizmie.

Jak w poprzednim przypadku, zmniejszone zostaje zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. Środkiem wykazującym tego typu działanie jest przykładowo nifedipina. W sytuacjach, kiedy leczenie farmakologiczne nie przynosi oczekiwanych efektów, należy rozważyć opcję aginoplastyki tętnic wieńcowych. Jest to zabieg polegający na zwężonej lub nawet całkowicie zamkniętej tętnicy wieńcowej bez konieczności ingerencji chirurgicznej. W trudniejszych przypadkach wymagających postępowania operacyjnego, podejmowane są decyzje o wykonaniu zabiegu operacyjnego, aczkolwiek jest to ostateczność.

Aby nie doszło do konieczności wdrożenia wyżej omawianych sposobów leczenia zawsze warto pomyśleć wcześniej i stosować profilaktykę, to znaczy zapobieganie rozwojowi choroby niedokrwiennej serca. Miażdżyca nie jest jedyną przyczyną postępowania choroby wieńcowej, ale także czynnikami powodującymi ją jest nieodpowiednia dieta, brak aktywności fizycznej, siedzący tryb życia, a wszystko to prowadzi do otyłości, która jest szczególnie niebezpieczna. Podwyższony cholesterol zatyka zatyka żyły tętnicze. Osoby o zwiększonym ryzyku zachorowania na wieńcówkę powinny ograniczyć palenie i ograniczyć spożycie alkoholu i picie kawy. Oprócz tych, przy stanach miażdżycowych, jest wiele innych przeciwwskazań i reguł, których narażeni na niedokrwienną chorobę serca winni przestrzegać.

Za późno na zapobieganie

Jeżeli człowiek już zmaga się z chorobą niedokrwienną serca, powinien zaakceptować swój stan i nie walczyć z ograniczeniami. Chory musi zadbać o siebie i zrozumieć, że już nie jest w stanie robić tych wszystkich rzeczy, jakie robił będąc zdrowym człowiekiem. Zawsze należy stawiać na profilaktykę, a jeśli już za późno, poddać się stałemu leczeniu, sumiennie chodzić na wszelkie badania i kontrole lekarskie, tylko wtedy można utrzymać swój stan w równowadze i ulżyć sobie w cierpieniu.


Autor:

Roksana Dunka-Piekarska

Źródło:
http://www.biomedical.pl/zdrowie/choroba-niedokrwienna-serca-3059.html
http://www.biomedisa.pl/zdrowie/Choroba+niedokrwienna+serca-1161/
 
 
Tagi: choroba wieńcowa, badanie elektrokardiograficzne, EKG, koronarografia CT, badania kontrastowe tętnic wieńcowych, rezonans magnetyczny, MRI

Komentarze