Encyklopedia objawów chorób - alfabetyczny spis
 
 

Lęki dwulatka

 

22 października 2013

|

Kategoria: Dziecko

 
Lęki dwulatka

Autor: S. Braswell

Źródło: sxc.hu

Małe dzieci wymagają szczególnej troski. Póki nie dorośnie, jest ono niemal całkowicie zależne od rodziców. Nie umiejąc jeszcze mówić, nie może wyrazić swoich potrzeb i obaw. Rodzice muszą się tego w znacznej mierze domyślać. Jakie lęki może zatem mieć dwuletnie dziecko? Czy jest jakiś sposób, aby się tego dowiedzieć?

Typy lęków dwulatka

Istnieje wiele rodzajów lęków, które może odczuwać małe dziecko. Badacze wyróżniają kilka najpopularniejszych. Obawa przed potworem w szafie lub pod łóżkiem jest jednym z nich. Grupę, do której należą można nazwać strachami. Przyjmują one przeróżne formy. Oprócz wspomnianego wyżej lęku, do powyższej grupy należą także obawy przed wszelkiego rodzaju rzeczami, których w jakiś sposób dziecko się boi. Związane to jest z różnymi incydentami, w których dwulatek brał udział. Może to być więc pies sąsiadów, który zagrodził dziecku drogę.

Inny rodzaj stanowią tzw. lęki społeczne. Są one ściśle powiązane z obawami przed obcymi ludźmi. Każda nowa osoba jest bowiem dziecku nieznana. Dwulatek przywiązuje się do najbliższych mu osób i każda nowa twarz może wywoływać u niego lęk. Dzieje się tak, ponieważ dziecko traktuje obcych jako zagrożenie dla swojego bezpieczeństwa. W dziecięcej wyobraźni są to ludzie, którzy mogą wyrządzić potencjalną krzywdę.

Lęk separacyjny

Lęk separacyjny należy do obaw dziecka, które należałoby omówić szerzej. W wieku około 6 miesięcy zaczyna ono widzieć siebie i rodzica jako organizmy oddzielne. Pojawia się zatem obawa, że matka lub ojciec mogą odejść i zostawić je bez opieki. Dla dziecka jest to bardzo traumatyczne przeżycie. Może się ono utrzymać, choć nie zawsze, do wieku dwóch i pół lat.

Zatem dwuletnie dziecko boi się, że rodzice opuszczą je. Nie wie, że takie zniknięcie z oczu jest tylko tymczasowe. Chcąc lepiej zrozumieć ten lęk, musimy zdać sobie sprawę, że doświadczają go także rodzice. Często boją się zostawić dziecko same, w obawie, iż coś mu się stanie. Lęk dwulatka może być całkiem podobny.

Jak radzić sobie z tego typu obawami dziecka? Ważne jest, aby nie znikać nagle z jego oczu. Choć może się to wydawać trudne, trzeba pożegnać się z nim i dopiero wtedy gdzieś wyjść. Warto także pamiętać o dotrzymywaniu złożonych obietnic. Jeśli mówimy, że wrócimy wieczorem, to nie wracajmy następnego dnia, licząc, że dziecko i tak się nie zorientuje. To poważny błąd, którego lepiej unikać.

Jak sobie radzić z lękami dziecka?

Lęk separacyjny nie jest jednak jedynym rodzajem obaw dziecka. Jak zatem się zachować w przypadku innych rodzajów lęków? Oto kilka ogólnych porad. Przede wszystkim warto zachować cierpliwość. Nie tylko w tym przypadku jest ona bowiem kluczem do sukcesu. Nie krzyczmy na dziecko tylko dlatego, że płacze z nieznanego nam powodu. Spróbujmy wczuć się w jego sytuację. Korzystajmy z wyobraźni. Warto również pamiętać o tym, że dziecko potrzebuje czasu na oswojenie się ze swoimi lękami. Nie powinniśmy także mówić mu, że jego obawy są bezsensowne i nierealistyczne, czy nawet nienormalne. Przeciwnie, to całkowicie normalne, iż dziecko odczuwa tego rodzaju lęki. Powinniśmy starać się je zrozumieć, a nie traktować jak dorosłego.

Jednak, gdy lęki utrzymują się przez dłuższy czas, warto skonsultować się w tej sprawie z pediatrą. Choć, jak już zostało wspomniane, jest to zjawisko normalne u dzieci, to, z niewiadomych przyczyn, jedne przeżywają lęki bardziej, a inne mniej intensywnie. Jeśli nam to przeszkadza, warto skonsultować się z lekarzem i zasięgnąć jego porady. Wtedy może nas ewentualnie skierować do specjalisty. Jednak pamiętajmy, żeby być dla dziecka wyrozumiałym. Wszyscy bowiem byliśmy kiedyś dwulatkami.

Autor: Rafał Tomczak

 
 
Tagi: lęki, fobie, moje dziecko boi się sypiać, moje dziecko boi się spać w nocy, lęki dziecka, fobie małego dziecka, nocne lęki dziecka, nocne lęki małego dziecka, dziecko boi się potworów, jak wyleczyć lęki u dziecka, jak wyleczyć fobię dziecka

Komentarze