Encyklopedia objawów chorób - alfabetyczny spis
 
 

Dziecko z nerwicą

 

5 grudnia 2013

|

Kategoria: Dziecko

 
Dziecko z nerwicą

Autor: J. Miller

Źródło: sxc.hu

Nerwica to coraz bardziej powszechne zjawisko i warto zastanowić się nad powodem jego powstawania i rozszerzania się. Wydawać by się mogło, że w czasach, w których niczego nie brakuje, odsetek dzieci z omawianym problemem powinien maleć. Jest natomiast tendencja odwrotna. Z czego się to bierze?

Przyczyna nerwicy u dzieci

Bardziej zrozumiana jest nerwica u osób starszych. Proste powody – praca, dom, inne obowiązki. Ogarnięcie tego powoduje dużo stresu. Jakie zatem źródło nerwicy mamy u dzieci?  Psychologowie zgodnie twierdzą, że głównym czynnikiem powodującym ten problem u dzieci jest lęk, gniew. Ogólnie rzecz biorąc, nieumiejętność radzenia sobie ze złymi emocjami powoduje, że dzieci stają się znerwicowane. Co to oznacza w praktyce? Jak rozpoznać, że nasze dziecko cierpi na nerwicę?

Objawy nerwicy u dzieci

Coraz częściej dzieci nie radzą sobie z otaczającym ich światem już w przedszkolu. Zamiast rozmawiać o tym, wolą bić, krzyczeń, wyzywać. Stają się coraz bardziej nerwowe. Nie radzą sobie z emocjami. Jak to rozpoznać? Do głównych objawów należą: lęk przed wychodzeniem do przedszkola, szkoły, częsty płacz dziecka nawet przed wykonaniem zadania domowego, niechęć czy nawet pogarda w stosunku do kolegów, moczenie nocne, odczuwanie bólu głowy.

Jak zapobiegać nerwicy u dziecka?

Bardzo często nerwica dziecka to sprawka rodziców. Jeśli uczymy dziecko rozmowy, umiejętności wyrażania uczuć, prawdopodobieństwo nerwicy u dziecka jest znikome. Zatem to my jesteśmy odpowiedzialni za ten efekt. To, że dziecko nie radzi sobie z gniewem, czy nie potrafi zrozumieć, że czegoś nie dostanie jest winą wcześniejszego pozwalania na wszystko. Warto też dziecko nauczyć, że może spokojnie powiedzieć, że czegoś nie chce i nie spotka się z agresywną reakcją rodzica. Koniecznie trzeba zapanować nad stereotypami. Nie warto tłumić uczuć dziecka! Co to oznacza?

Pierwszy błąd - wychowywanie w stereotypach

Dla przykładu – często chłopców wychowujemy w przekonaniu, że cokolwiek by się nie stało, nie może płakać, wg powiedzenia „chłopaki nie płaczą.” Bardzo często jest to błąd, który popełniają rodzice. Chłopiec rosnąc w takim przekonaniu, zamiast płakać w sytuacji, gdy dzieje mu się krzywda, bardzo często ukrywa emocje, które w nim wzrastają. Jest to często źródłem agresji w późniejszym czasie. A rodzice nie wiedzą, skąd taka agresja u ich synka. Dlatego trzeba dziecku tłumaczyć, że jeśli czuje złość, ma prawo o tym powiedzieć. W przypadku smutku, niech popłacze i wyrazi swoje emocje. Może będzie to przyczyną tego, że jako starsze dziecko nie będzie miało nerwicy?

Drugi błąd – pogoń szczurów

Bardzo często już w przedszkolu widoczna jest niezdrowa rywalizacja u dzieci. Jeśli nie wytłumaczymy naszym pociechom, że ważniejsze być dobrym człowiekiem, niż coraz lepszym w osiągnięciach, nasze dziecko będzie brało coraz więcej rzeczy na głowę, które szybko go przerosną. Musimy tłumaczyć i pokazywać dzieciom dobre wartości, dzięki którym będą kroczyć przez życie spokojnie, z ważną umiejętnością radzenia sobie ze stresem oraz ze samym sobą.

Jak leczyć nerwicę?

Jeżeli jednak zauważamy, że nasze dziecko ma początki nerwicy, trzeba jak najszybciej interweniować. Warto porozmawiać z przedszkolanką, z nauczycielką. Pomóc może wizyta u psychologa. Dzięki temu, zrozumiemy w czym tkwi źródło nerwicy. Bardzo często rodzice nie zdają sobie sprawy z tego. Psycholog pomoże dojść do korzeni problemu u dziecka, a będzie to skutkowało wyleczeniem z nerwicy, poprzez stosowanie odpowiednich kroków. Jakich? Nie ma jednej metody. O to najlepiej zadbać indywidualnie i pod okiem eksperta.

Autor: Karolina Tarabańska

 
 
Tagi: nerwy u dzieci, nerwowe dziecko, dziecko a nerwica, nerwica a dziecko, nerwiaca u dzieci, jak rozpoznać nerwice u dziecka, nerwica u małego dziecka, dziecko jest nerwowe

Komentarze